Al jarenlang vertellen de inwoners van Red Bay hetzelfde verhaal.

In de diepten van de baai zou een enorm wezen leven.

Gigantische tentakels.

Een kracht die in staat is om een hele boot te doen schudden.

En vooral een detail dat onmogelijk te vergeten is:

hij is volledig rood.

Ze noemen hem simpelweg:

DE KRAKEN VAN RED BAY.

Lange tijd wist niemand of hij echt bestond.

Nu weten we het wel.

 

🌊 Waar komt de Kraken vandaan?

Niemand kent zijn echte oorsprong.

En dat is precies de reden waarom er in Red Bay tientallen versies bestaan.

De oudste vertelt dat de Kraken in een diepe zeetrog leeft die voorbij de baai ligt.

Zo diep dat geen enkel anker ooit de bodem zou hebben bereikt.

Volgens sommige zeelieden is die trog niet simpelweg zijn schuilplaats.

Het zou de plek zijn waar hij geboren is.

Anderen beweren daarentegen dat de Kraken uit een zeer verre zee is gekomen door een onderzeese stroming te volgen en Red Bay als zijn territorium heeft gekozen.

 

🔴 Waarom is hij rood?

Ook hier zijn de theorieën talrijk.

Volgens een legende zijn er in de diepten gloeiend rode rotsen die de kleur van het wezen langzaam zouden hebben veranderd.

Volgens een andere wordt de Kraken alleen rood als hij boos is.

Een derde theorie stelt dat hij simpelweg zo geboren is.

Dit is waarschijnlijk de meest logische verklaring.

En dat is dan ook de verklaring waar de inwoners van Red Bay het minst van houden.

 

🐙 Hoe groot is hij?

Een ingewikkelde vraag.

Elke zeeman geeft een andere maat.

Mason beweert dat hij net zo lang is als zevenenhalve boot.

Niemand heeft ooit begrepen waarom precies een halve.

Een oude kapitein beweert dat één enkele tentakel langer is dan de hele pier.

Jeff beperkt zich tot zeggen:

“Groot genoeg.”

Gezien het feit dat in het verhaal een enkele tentakel uit de zee tevoorschijn komt en hun boot hardhandig raakt, heeft Jeff waarschijnlijk gelijk.

 

🌊 De drie signalen van de Kraken

De oude vissers vertellen dat er drie signalen zijn die zijn verschijning aankondigen.

De eerste:

de zee wordt plotseling roerloos.

De tweede:

de vissen verdwijnen.

De derde:

je hoort vreemde klappen uit de diepte komen.

BOEM.

Stilte.

BOEM.

Stilte.

BOEM.

Op dat punt, volgens de traditie...

heeft roeien geen zin meer.

Je kunt maar beter bidden dat je een jetpack hebt.

 

⚓ De verdwenen boten

Een andere legende vertelt dat er op de bodem bij de schuilplaats van de Kraken een echt scheepskerkhof ligt.

Vissersboten.

Zeilschepen.

Heel oude wrakken.

Zelfs een klein schip dat niemand in Red Bay zich ooit herinnert te hebben gezien.

Sommigen beweren dat de Kraken boten verzamelt.

Anderen beweren dat hij ze vernietigt omdat hij elk schip beschouwt als een invasie van zijn territorium.

Mason heeft een andere theorie:

“Misschien houdt hij van boten.”

Niemand heeft hem gevraagd om dat nader toe te lichten.

 

🦷 De Rode Tand

Na het gevecht slagen Onnitorinco en Jeff erin terug te keren naar de haven met verschillende bewijzen, waaronder een tand die toebehoort aan het wezen.

Die tand zou een van de beroemdste voorwerpen van Red Bay kunnen worden.

Volgens onze legende zouden de inwoners hem de bijnaam hebben gegeven:

De Rode Tand.

En uiteraard beweert Mason dat hij hem als eerste heeft aangeraakt.

Jeff beweert dat dat niet waar is.

Mason beweert dat Jeff er niet bij was.

Jeff was er letterlijk wel bij.

 

👀 Was dit echt de enige Kraken?

Dit is echter de meest verontrustende vraag.

Al generaties lang hebben de inwoners het over de Kraken.

Slechts één.

Maar niemand weet echt wat er verborgen ligt in de diepten voorbij Red Bay.

Wat als dat wezen jong was?

Wat als hij tot een soort behoorde?

Wat als de gigantische Kraken waar Jeff en Onnitorinco tegen vochten...

niet eens de grootste was?

Na de strijd vertrekt Onnitorinco weer met zijn jetpack op zoek naar het volgende avontuur.

In Red Bay daarentegen blijven de vissers elke ochtend uitvaren.

Alleen kijken ze nu, voordat ze de haven verlaten, bijna allemaal een paar seconden naar het water.

Want ze hebben één ding geleerd:

legendes zijn niet altijd slechts legendes.

En veel dieper...

waar het licht niet kan komen...